Evaluatie lotgenotengroep voor pleegkinderen

Het is al weer een tijdje geleden dat wij de laatste bijeenkomst hadden van de lotgenotengroep. Wij (Gwendy en Hermanna) kijken er met veel voldoening op terug. Maar wat nog veel belangrijker is natuurlijk, hoe hebben de pleegkinderen en pleegouders dit ervaren? Waar kunnen wij de volgende keer nog meer aandacht aan besteden of juist minder?

Via een evaluatieformulier hebben wij de pleegouders en kinderen gevraagd om hun reactie.
-Tijdens de evaluatie kwam vooral naar voren dat de pleegkinderen gezelligheid en veiligheid ervaren in het groepje.
-Herkenning, ook van ervaringsverhalen van Gwendy, was erg belangrijk, ‘wij zijn niet de enige’.
- Alles blijft binnen het groepje, fijn idee voor de kids, ja want soms was het best lastig om te praten. De creatieve werkvormen hebben de kinderen dan ook als erg prettig     ervaren.
 -Iedereen zou andere pleegkinderen deze lotgenotengroep aanraden. Ook fijn om te horen dat een aantal weken na de bijeenkomsten nog wel eens een ‘werkstukje’ gepakt wordt en het dan ook nog van waarde kan zijn.

Ervaring van de pleegkinderen……

Ik zou ernaar toe gaan omdat je er over je gevoelens kunt praten. En er zijn kinderen die hetzelfde hebben meegemaakt als jij. Ik vond het heel leuk en gezellig en daarom zouden andere pleegkinderen er ook naar toe moeten gaan, omdat het leuk en gezellig is. En de begeleiders zijn heel aardig en als je dan iets ´kwijt´ wilt kun je dit bij hun kwijt. En dan blijft het onder degene die het hebben verteld aan de begeleidster.

Het is gezellig en je leert andere kinderen kennen. Je speelt spelletjes en ging knutselen en als je thuis bent heb je iets leuks te vertellen en thuis heb je alles uit je hoofd. Je kunt je goed concentreren  op school en dat was het een beetje, doei.

Ik vind het heel leuk bij de lotgenotengroep. Ik denk dat andere pleegkinderen dit ook wel vinden, maar soms ook wel lastig. Kom ook naar de lotgenotengroep als je dat wilt.

Ervaring van de pleegouders…….

Het heeft haar heel goed gedaan, ze had een beetje een familie gevoel. Ze vond het fijn om te delen, dan was het uit haar hoofd.

We zien niet echt verandering voor dit moment. Ze ervaart er wel gezelligheid en veiligheid en dat is voor ons ook belangrijk.

Het was elke keer een ontspannende bezigheid en wat er ook  werd besproken, het bleef in de groep en niets is apart en je bent zo als je bent. Ook werden haar ouders positief belicht. Ze vond het wel lastig om over haar ‘verleden’ te praten en sluit zich zelf af. Maar wat hebben jullie haar toch zo mooi en fijn benadert, dat het praten nu wat makkelijker lijkt te gaan. Wel had ze na sommige bijeenkomsten huilbuien en last van boosheid (ze lijkt geen grip te hebben op de situatie) Ik ben echt trots op jullie, hoe jullie dit doen en op ons pleegkind, dat ze het zo goed heeft opgepakt.

 

Wat fijn om deze reacties mee te kunnen nemen voor een volgende lotgenotengroep. De reacties stimuleren ons om door te gaan, we leren ervan, nemen de tips (andere naam, vertellen wat we volgende keer gaan doen, voorbeelden) mee, maar ‘horen’ vooral door alle reacties heen hoe belangrijk herkenning en erkenning is!
Bij voldoende aanmeldingen starten wij met een volgende groep kinderen/jongeren !