Pleegzorg in beeld

Af en toe even de tijd nemen voor jezelf… dit doen wij vaak veel te weinig. Want die tijd is er nooit, deze tijd moeten wij zelf creëren, best lastig: ik weet er alles van!
Tekenen en schilderen is voor mij ontspanning, even tijd voor mezelf nemen, de deur dicht en alleen maar creatief bezig zijn. Maar, zoals je misschien al hebt gelezen op mijn site is creatief bezig zijn meer dan alleen maar ontspanning. Het is ook beeldend je verhaal vertellen, een spoor nalaten.
Niet vreemd dus denk ik, dat mijn werk soms gerelateerd is aan de pleegzorg even mijn verhaal kwijt op een schilderdoek of papier.
Ik hoop hier nog heel wat werk te kunnen plaatsen, dat ik tijd heb, tijd maak…..voor mijn creaties.

Dit is mijn eerste ‘pleegzorgschilderij’ . Al heel wat jaren terug geschilderd, ook in een tijd dat we al best een aantal crisisplaatsingen achter de rug hadden.
Kinderen op een rij, allemaal met hun eigen verhaal en bagage. Elke plaatsing, elk kind is weer anders en bijzonder. Dit begint al aan de voordeur, hoe ze binnen komen. De één lachend, de ander boos. De één vindt het prima en de ander wil niet. Het ene kind heeft binnen een half uur het hele huis verkend en de ander kan maar niet wennen. De één met tassen vol spullen, de ander heeft helemaal niets, zelfs geen knuffel.
Op de achtergrond een stad, een huis, een thuis. De huizen zijn gemaakt van krantenknipsels, verwerkt in het schilderij. Krantenknipsels met heftige artikelen, verhalen die wij als pleeggezin soms te horen krijgen, verhalen waarvan pleegkinderen het verhaal zijn.
Voordat ik begon met schilderen, zat het schilderij al in mijn hoofd. Ik dacht de komende weken of maanden ga ik krantenknipsels verzamelen en dan alleen nog maar even schilderen.
Maar dit had ik fout ingeschat. Binnen één week had ik voldoende krantenknipsels verzameld, binnen één week, best heftig. Aan de andere kant had ik de tijd voor het schilderen fout ingeschat, dit heeft veel meer tijd gekost dan ik had bedacht.

Een kwetsbaar kind dat op de achtergrond raakt, niet meer voorop staat, een muur met de tekst van de kinderrechten die afbrokkelen... dit beeld had ik voor ogen bij dit schilderij.
Als je als pleegouder twijfelt of er in het belang van het kind gehandeld wordt, je het gevoel hebt dat het niet zo gaat als het moet gaan, dan is dat best ingewikkeld.
In het kinderrechtenverdrag staat  ‘Het belang van het kind moet voorop staan bij alle maatregelen die kinderen aangaan’. Een duidelijke tekst, maar de uitvoering hiervan is vaak minder duidelijk. Ingewikkeld voor ouders, pleegouders en ook voor de hulpverleners. Soms sta je machteloos en moet je genoegen nemen met de minst slechte oplossing. Maar best frustrerend, want iedereen wil het beste voor het kind, dit is tenslotte waar het kind recht op heeft.
Een schilderij... deels gecreëerd uit frustratie, maar wel fijn om te kunnen doen.
Frustratie, de één pakt de boksbal, ik de kwast.

Een kusje erop is niet altijd voldoende. Nee daarvoor is de pijn soms te groot, is het teveel, is een kind ontroostbaar. Soms kan een uithuisplaatsing zo heftig zijn dat een kind de pijn (nog) niet wil of kan laten zien.
Tranen, maar niet laten troosten. Bij een crisisplaatsing eigenlijk ook niet zo vreemd, want uiteindelijk zijn wij niet meer dan vreemden waar het kind tijdelijk woont. Het heeft tijd nodig, soms is die tijd er niet. Maar soms ontstaat er ook iets waardoor het kind zich wat meer open stelt, je soms even vertrouwt, zich soms laat troosten. Soms….niet altijd, want op iemand kunnen vertrouwen, hoe ingewikkeld is dat. Maar soms is even troosten voldoende, soms…daar doen wij het voor.

Contact
  • Hermanna Dogger

  • Verlengde korte Steeg 6
    7772RZ Hardenberg

  • Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

  • 06 4393 0586

Aangesloten bij: